Fiðlan leit fyrst dagsins ljós snemma á sextándu öld.
Á hana er spilað með svokölluðum boga, en hann er gerður úr hrosshárum og er honum strokið yfir einn eða fleiri strengi. Þá titra strengirnir og gefa frá sér hljóð sem sjálf fiðlan (trékassinn) magnar upp. Tóninn ræðst af því á hvaða streng er spilað og hvar fingrum vinstri handar er haldið niðri.
Strengir fiðlunnar eru fjórir og heita g, d, a og e. Á milli tveggja strengja sem liggja hlið við hlið er ávallt fimmund. Fiðlan hefur hæsta tónsviðið í fiðlufjölskyldunni.
Í gamla daga þótti fiðlan ekki fínt hljóðfæri og var aðallega notuð til að spila undir dansi. Þetta breyttist þó með árunum og í dag er fiðlan eitt af mikilvægustu hljóðfærunum í sinfóníuverkum. Yfirleitt eru sinfóníuhljómsveitir með 20 - 26 fiðlur innanborðs.
|
|
Hér má sjá ungan
fiðluleikar leika á hljóðfæri sitt. Eins
og sjá má er notaður bogi til að spila á
fiðluna. |
