Hér mun ég tala um hljómborð jöfnum höndum og Synthesizer. Syntar eru ekki nauðsynlega með lyklaborði, en saga þessara tveggja fyrirbæra er svo náskyld að ég leyfi mér að blanda þessu saman.
Rafmagnshljómborð eru hljóðfæri sem framleiða og breyta hljóðum með aðstoð rafmagns og tölvukubba. Slík hljómborð eru fær um að umbylta hljóðum á þann hátt að ómögulegt væri fyrir hefðbundin hljóðfæri að apa slíkt eftir.
Herbert Belar og Harry Olson voru fyrstir til að búa til rafmagnshljómborð árið 1955. Skilaboð um hvaða hljóð hljómborðið ætti að búa til voru mötuð í hljóðfærið með götuðum pappírsrenningum. Hljómborðið var ætlað til rannsókna á hljóðum og dró að sér fjölda tónskálda sem vildu víkka sjóndeildarhringinn eða ná fullkomnu valdi á tónlistinni.
Þróun hljóðfæranna var hröð og um 1960 voru fyrstu meðfærilegu hljómborðin kominn til sögunnar - með lyklaborði.
Síðan þá hefur þróunin verið stórfengleg. Í dag er varla hægt að tala um hljómborð sem eitthvað eitt fyrirbæri, slíkur fjöldi er til af mismunandi tegundum með mismunandi möguleikum.
Yfirleitt eru hljóðbankar í þessum hljóðfærum - þ.e. að tónlistarmaðurinn getur með takka á hljómborðinu, eða með sérstöku fótstigi, skipt á milli hljóða á sekúndubroti. Þetta gerir það að verkum að hljóðfærið er sérlega vinsælt í danshljómsveitum. Hljómborðsleikarinn getur í raun brugðið ,,sér" í allra kvikinda líki; orðið trompetleikari, fiðluleikari, bassi og píanó - allt í sama laginu.
|
Til vinstri: Eins og sést á þessum fyrsta Moog sem búinn var til - voru þetta ekki einföld tæki á þessum tíma. Varla sést í hljómborðið fyrir víraflækjum og tökkum. Til hægri: Hljóðfærið hér til hægri getur spilað flestar ef ekki allar raddir hljóðfæra, auk þess að búa til hljóð sem aldrei hafa heyrst áður. |
|
