Málmhljóðfærið trompet, er afskaplega gömul uppfinning. 2000 árum fyrir krist voru til ,,svipuð" herhljóðfæri - yfirleitt var þó bara hægt að ná 1 - 2 tónum úr slíkum grip.
Á miðöldum var þróun trompetsins orðin nokkur og meira farið að nota hann í hefðbundinni tónlist þess tíma. Það er síðan um 1815 sem fyrsti ventlatrompetinn lítur dagsins ljós og er þá orðinn svipaður því hljóðfæri sem við þekkjum í dag.
Hljóðið úr trompet myndast þegar varir listamannsins titra við kúpt munnstykkið. Hljóðfærið magnar síðan upp hljóðið og skilar því út um bjölluna.
Hægt er að setja ýmsar tegundir af svokölluðum dempurum í bjölluna og þannig nást fram ýmis tilbrigði við tóninn.
Einnig er hægt að breyta tóninum með sleða á hljóðfærinu. Sleðinn bætir við eða minnkar heildarlengd hljóðfærisins og við það hækkar eða lækkar tóninn ofurlítið. Básúnan er hugmynd sem kviknaði út frá tilraunum með slíkt og einnig er til sérstakur sleðatrompet, en þar skiptir sleðinn meira máli en í venjulegum trompet.
|
Til vinstri: Trompetleikari Niðri: Hér má sjá takkana sem komu fram á átjándu öld. Einnig má sjá á myndinni hring sem hljóðfæraleikari setur fingur í til að færa sleðann til og frá - til að lengja eða stytta heildarlengd hljóðfæris og breyta tónhæð lítillega. |
|
